Sabah işe gidip akşam geç saatlere kadar çalışıp eve geç gelince baba olmuyorsunuz.

Evet her istediğimi yapan bir babam var. Ama vurdum duymaz, hiçbir şeyi takmayan bir herifin teki. Kaça kadar çalıştığı işten çıktıktan sonra ne yaptığını bilmediğimiz bir baba.

Pazar günleri evde olmayan bir baba.

Eşiyle sohbet etmeyen bir baba.

Eve gelince televizyon karşısında horuldayan bir baba.

Arkadaşlarını ailesine tercih eden bir baba.

Ne yaparsanız yapın diyen bir baba.

Söyleyeceklerim bu kadar.

Gerçekten anne-kız olanlara çok imreniyorum. Bende benim her şeyimle ilgilenen, kendimi açabileceğim bir annem olmasını isterdim ama maalesef yok.

Tabi annem var ben onun gerçek anlamda ANNE olduğunu düşünmüyorum. Biz onunla asla anne-kız olamadık ve bu yaşıma kadar olamadıysak bundan sonrada olabileceğimizi hiç zannetmiyorum.

Her gün bir tartışma,insanı boğmaya, evden kaçmaya yeltenmesine yetebiliyor.

Onun benim annem olması farklı, en yakın dostum, sırdaşım, arkadaşım olması farklı.Ben şuana kadar anneme hiç bir sevgilimi anlatmadım. Arkadaşlarımla yaptıklarımı da anlatmıyorum ki zaten sormuyor da. 

Babam da kendi kafasına göre yaşıyor zaten, annemde onu bana şikayet ediyor. Her gün aynı şeyleri söylüyor ve ben hepsini ezberledim. Bana aynı şeyleri tekrar edeceğine gidip babamla konuşsa sorun halledilmişti belkide gerçi sorun tam olarak ne bilmiyorum… Yaklaşık 5-6 aydır doğru düzgün konuşmuyorlar.

Abim desen gerizekalının teki. Ondan nefret ediyorum. Onu asla sevmeyeceğim. Çünkü o da gerçek bir abi değil. Benim hayatıma karışarak abilik yaptığını sanıyor ama abilik böyle bir şey olamaz.

Kısacası HEPSİNDEN NEFRET EDİYORUM.

Bunları buraya yazmak bana çok iyi geldi.

Geçen arkadaşıma bir kitabımı verdim.O da kitabı arkadaşına vermiş bana sormadan.Neyse, bir şey demedim. Sonra bunların ikisi okudu ve sonunda kitap elime geldi.

İlk başta kitabın benim kitabım olup olmadığı anlamakta zorluk çektim.Zira ilk halinden eser yoktu.Kapağın ucu yırtılmış,buruşturulmuş, su dökülmüş..

Madem alıyorsun kitabımı emanete de sahip çık.Şimdi serinin ikinci kitabını istiyor.Affedersin canım ama nah bulursun.

Peşimde dolanıyor. Kitabı ne zaman getireceksin, ay kaç gün oldu hala getirmedin, ay getir artık okuyayım sınavlarım azaldı. Sen benim güzelim kitabımın içine et, sonra yeniden benden kitap iste olur canım :))))))

 

Bu aralar çok sık karşılaşıyorum yazayım dedim.

Bazıları bir cümlenin sonuna noktalama işareti olarak hem nokta hem ünlem koyuyor.

Yapmayın lütfen.! (Bunun gibi)

Lütfen diyorum bak !

Çok uyuz bir şey değil mi ama ? :/ 

Neden tumblrda tanışıp, msnde webcamle saatlerce konuşabiliceğim bir arkadaşım yok ??

Gerçi webcam bozuk ama :s

Mektuplaşsakta olur mesela

Cidden. 

Çok ihtiyacım var, çok yalnızım. 

Evet, hikaye yazmaya karar verdim.
Burada paylaşacağım.

Aklıma ne gelirse cümlelere dökeceğim burada.

Bence güzel olucak.

Sanırım

Yani

… 

eski blogumu kapatıp, bu blogu açmakla çok iyi bir şey yapmışım şimdi daha iyi anlıyorum.

 

Huzur verenlerden..

Elin elime değdiği zaman, gökyüzü ve denizin maviliğinin arasında uçan bir kuş gibi hissediyorum..

İnsan ağaca benzer.ne kadar yükseğe ve aydınlığa çıkmak isterse,o kadar kök salar yere, aşağılara,karanlığa, derinlere kötülüğe.